Γράφει ο Κωνσταντίνος Νικολετόπουλος, Αναλυτής ΚΕΔΙΣΑ
Πρόλογος
Στις 3 Νοεμβρίου ο αμερικανικός λαός έστειλε, μεταξύ άλλων, ένα σαφές μήνυμα στην κυβέρνηση Τράμπ: Οι ανάγκες της κοινωνίας δεν μπορούν να περιμένουν άλλο. Η κάλπη έδειξε καθαρά ότι οι πολίτες εξέφρασαν έντονη δυσαρέσκεια, ιδιαίτερα για τον πόλεμο στο Ιράν που οδήγησε και στην αύξηση των τιμών των καυσίμων. Η μακροχρόνια διάρκεια του πολέμου έφερε γενικότερη αύξηση του κόστους ζωής, με αποτέλεσμα να δυσκολεύεται η καθημερινότητα του μέσου αμερικανού πολίτη. Το μεγάλο ζητούμενο, μετά την εκλογική τους νίκη, είναι κατά πόσο οι Δημοκρατικοί θα καταφέρουν να διαμορφώσουν εκ νέου την πολιτική ατζέντα, ώστε να μπορέσουν να βελτιώσουν τις συνθήκες ζωής των πολιτών. Κυρίως όμως, κατά πόσο θα καταφέρουν να πιέσουν αποτελεσματικά ώστε να αλλάξουν και την ευρύτερη εξωτερική πολιτική του προέδρου Τραμπ.
Οι τρέχουσες συνθήκες: Η κατάσταση στο μέτωπο του Ιράν
Ουάσιγκτον και Τεχεράνη να βρίσκονται σε διαπραγματεύσεις, προκειμένου να βρεθεί μια διπλωματική λύση. Αυτό επιζητά ο αμερικανός αντιπρόεδρος Τζέι Ντι Βάνς που ήταν άλλωστε και ο ενορχηστρωτής του μνημονίου που υπογράφηκε μεταξύ ΗΠΑ κα Ιράν, την άνοιξη του 2026 στο Ισλαμαμπάντ. Παράλληλα, σε μια προσπάθεια περαιτέρω πίεσης, οι ΗΠΑ ανακοίνωσαν τη δημιουργία ομάδας η οποία θα παρακολουθεί την διακίνηση όπλων και χρημάτων μεταξύ του Ιράν και των εταίρων του.
Όμως, στις 9 Νοεμβρίου 2026, ο υπουργός εξωτερικών του Ιράν κατέστησε σαφές ότι δεν μπορούν να γίνουν ουσιαστικές διαπραγματεύσεις αν η Ουάσιγκτον δεν εφάρμοζε τους όρους του μνημονίου. Κρίσιμο σημείο αποτελεί η αποδέσμευση περιουσιακών στοιχείων, καθώς επίσης και η καταβολή αποζημιώσεων. Να θυμίσουμε εδώ ότι, με βάση το μνημόνιο του Ισλαμαμπάντ, οι ΗΠΑ δεσμεύονταν να απελευθερώσουν τα περιουσιακά στοιχεία του Ιράν με την προϋπόθεση ότι η Τεχεράνη δεν θα αποκτούσε πυρηνικό όπλο, θα άνοιγε τα στενά του Ορμούζ, και θα διέκοπτε τη χρηματοδότηση της Χεζμπολάχ.
Στο εσωτερικό των ΗΠΑ, ο επικεφαλής των Δημοκρατικών και πιθανός νέος πρόεδρος της Βουλής των Αντιπροσώπων Χακίμ Τζέφρις, έστειλε σαφές μήνυμα για τη στρατηγική που θα ακολουθήσει το κόμμα από τον Ιανουάριο του 2027: Ειδικότερα, τάχθηκε υπέρ της παραπομπής του υπουργού πολέμου Πιτ Χέγκσεθ.
Κατά τους δημοκρατικούς, ο Χέγκσεθ υπονόμευσε την εθνική ασφάλεια της υπερδύναμης καθώς ενορχήστρωσε την «απερίσκεπτη» σύρραξη με το Ιράν. Το κόμμα του Τζέφρις θεωρεί ότι ο πόλεμος κατά του Ιράν είναι ένας πόλεμος στον οποίο η υπερδύναμη δεν έχει ξεκάθαρη στρατηγική, και κυρίως ρεαλιστικούς στόχους.
Το μέτωπο στην Ουκρανία
Στο μέτωπο της Ουκρανίας, ο ουκρανικός στρατός έχει καταφέρει να αναλάβει την πρωτοβουλία των κινήσεων. Ιδιαίτερα στο Λυμάν, οι δυνάμεις του 1ου σώματος στρατού (Αζόφ ) έχουν αποκομίσει σημαντικά κέρδη, ενώ στο Σλαβιάνσκ και στο Κραματόρσκ ο ουκρανικός στρατός αποδεκατίζει τις ρωσικές δυνάμεις. Τις τελευταίες έξι εβδομάδες, συνολικά 28.000 ρώσοι στρατιώτες έχουν σκοτωθεί ή τραυματιστεί στην Ουκρανία. Από την 20η Ιανουαρίου 2025, οι ΗΠΑ (επί διοίκησης Τραμπ) προσέφεραν μηδαμινή στρατιωτική βοήθεια στην Ουκρανία. Με την πολιτική αυτή, η αμερικανική κυβέρνηση πίστευε ότι, σταδιακά, θα έδινε ένα τέλος στον πόλεμο αυτό. Αυτή η πολιτική βέβαια έχει προκαλέσει μεγάλη ενόχληση στους Δημοκρατικούς.
Οι Δημοκρατικοί ανακοίνωσαν ότι από την 3η Ιανουαρίου 2027, ημέρα της έναρξης λειτουργίας του νέου Κογκρέσου, θα προχωρήσουν σε κλήτευση αξιωματούχων της κυβέρνησης Τραμπ για την πολιτική που ασκεί ο αμερικανός πρόεδρος στην Ουκρανία, καθώς θεωρούν ότι είναι αρκετά φιλορωσική.
Μάλιστα ο Χακίμ Τζέφρις και άλλοι θερμοί υποστηρικτές της Ουκρανίας στο Δημοκρατικό κόμμα (Τζακ Ρίντ, Μάρκ Κέλλυ, Ρίτσαρντ Μπλουμένταλ) φαίνεται να επιθυμούν, μέσω του προϋπολογισμού, να στείλουν καινούργιο πακέτο βοήθειας στην Ουκρανία, ύψους 15 δισεκατομμυρίων δολαρίων!
Ο πόλεμος στην Γάζα
Η κατάσταση στη Γάζα αποτελεί το μέτωπο που έχει διχάσει περισσότερο τους Δημοκρατικούς. Η αριστερή πλατφόρμα των Δημοκρατικών, αν και καταδίκασε την επίθεση της 7ης Οκτωβρίου 2023, εν τούτοις τήρησε μια εχθρική στάση και προς το Ισραήλ. Αντίθετα, άλλοι Δημοκρατικοί όπως ο Τζακ Ρίντ και ο Γουές Μουρ είναι υποστηρικτικοί προς το Ισραήλ. Οι ψηφοφόροι των Δημοκρατικών, σε ποσοστό 60%, φαίνονται να στηρίζουν τους Παλαιστινίους . Αυτό είχε ως αποτέλεσμα μεγάλο μέρος εξ αυτών, στις εκλογές του 2024, είτε να απέχει είτε να στηρίξει απρόθυμα την Κάμαλα Χάρις.
Συμπεράσματα: Οι Δημοκρατικοί μπορεί να κέρδισαν τις εκλογές, ωστόσο στο εσωτερικό τους φαίνονται διχασμένοι. Οι εκλογές ανέδειξαν νέους βουλευτές και γερουσιαστές, κυρίως από την αριστερή πλατφόρμα των Δημοκρατικών και άλλους οι οποίοι είναι αποφασισμένοι να δημιουργήσουν προβλήματα στο κοινοβουλευτικό έργο του κόμματος( αρνητική ψήφος για αποστολή στρατιωτικής βοήθειας στην Ουκρανία, έντονη κριτική στο Ισραήλ ). Ιδιαίτερα μία πιθανή βοήθεια προς την Ουκρανία, όπως και η συνεργασία με το Ισραήλ, αντιμετωπίζονται με πολύ σκεπτικισμό από την συγκεκριμένη ομάδα βουλευτών -γερουσιαστών. Ο πόλεμος στην Ουκρανία και η κατάσταση στη Μέση Ανατολή θα έχουν καίριο ρόλο στην επιλογή του υποψήφιου (από πλευράς των Δημοκρατικών) για την προεδρία των ΗΠΑ. Οι πιθανότεροι υποψήφιοι είναι ο Πίτ Μπουτίτσιενγκ (υπουργός υποδομών στην κυβέρνηση Μπάιντεν), ο Γουές Μουρ (κυβερνήτης του Μέριλαντ), η Κάμαλα Χάρις και ο Γκάβι Νιούσομ. Κατά την εκτίμηση μου, μια υποψηφιότητα είτε του Πίτ Μπουτίτσιενγκ είτε του Γουές Μουρ είναι η καταλληλότερη για τους Δημοκρατικούς, καθώς πρόκειται για δυο μετριοπαθείς πολιτικούς, βετεράνους του πολέμου του Αφγανιστάν, και θερμούς υποστηρικτές του ΝΑΤΟ και του ηγετικού ρόλου των ΗΠΑ.
Πηγές
https://williamusher.substack.com/p/iran-war-executive-update-november-df4
https://www.theguardian.com/us-news/2026/nov/08/pete-hegseth-impeachment-hakeem-jeffries
https://www.pravda.com.ua/eng/news/2026/11/07/8061756/
https://www.theatlantic.com/politics/2026/11/michigan-democrats-jewish-muslim-israel/689321/
https://www.theguardian.com/us-news/2026/sep/21/democrats-joe-biden-kamala-harris-book-gaza
