To Κέντρο Διεθνών Στρατηγικών Αναλύσεων-ΚΕΔΙΣΑ διοργάνωσε με μεγάλη επιτυχία την Τετάρτη 1 Απριλίου 2026 διαδικτυακή εκδήλωση (webinar) με θέμα: «Οι κίνδυνοι για παγκόσμια κλιμάκωση του πολέμου στην Μέση Ανατολή». Ομιλητές ήταν: ο Δρ. Κωνσταντίνος Γρίβας (Καθηγητής Γεωπολιτικής και Σύγχρονων Στρατιωτικών Τεχνολογιών στην Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων), ο κ. Γεώργιος Κουκάκης (Αντισυνταγματάρχης ε.α.-Γενικός Γραμματέας ΚΕΔΙΣΑ-Υποψήφιος Διδάκτωρ Διεθνών Σχέσεων Πανεπιστημίου Αιγαίου) και ο κ. Κωνσταντίνος Κούσαντας (Αντιστράτηγος ε.α.-Ειδικός σε θέματα Διεθνούς Ασφάλειας). Συντονιστής του webinar ήταν ο Αντιπρόεδρος Δ.Σ. & Δ/ντης Ερευνών του ΚΕΔΙΣΑ Δρ. Παναγιώτης Σφαέλος.
Στην εισαγωγική του ομιλία ο Ιδρυτής & Πρόεδρος Δ.Σ. ΚΕΔΙΣΑ Δρ. Ανδρέας Γ. Μπανούτσος ανέφερε ότι παρά τις αρχικές επιτυχίες της Αμερικανο-Ισραηλινής επίθεσης κατά του Ιράν, φαίνεται εκ του αποτελέσματος ότι ο πόλεμος δεν θα είναι τόσο σύντομος όπως είχαν αρχικά σχεδιάσει οι ΗΠΑ και το Ισραήλ και το Ιρανικό καθεστώς παρά την εξόντωση ενός μεγάλου μέρους της ηγεσίας του επιδεικνύει μία αξιοσημείωτη ανθεκτικότητα και έχει καταφέρει σημαντικά πλήγματα κατά του Ισραήλ, των Αμερικανικών στρατιωτικών βάσεων στη Μέση Ανατολή και τα κράτη του Κόλπου. Απ’ ότι φαίνεται οι ΗΠΑ θα αποτολμήσουν και χερσαία επίθεση κατά του Ιράν αφού με τις αεροπορικές και πυραυλικές επιθέσεις δεν έχουν καταφέρει μέχρι σήμερα να επιτύχουν ούτε την αλλαγή καθεστώτος στην Τεχεράνη, ούτε την καταστροφή του βαλλιστικού και πυρηνικού προγράμματος του Ιράν. Ο Δρ. Ανδρέας Γ.Μπανούτσος εκτίμησε ότι αν ο Πρόεδρος Τραμπ αποφασίσει να ξεκινήσει και χερσαίες στρατιωτικές επιχειρήσεις κατά του Ιράν διακινδυνεύει να σύρει τις ΗΠΑ σε μία παρατεταμένη πολεμική σύγκρουση της οποίας το αποτέλεσμα σε βάθος χρόνου μπορεί να αποδειχθεί καταστροφικό για την παγκόσμια Αμερικανική ηγεμονία. Κάνοντας έναν ιστορικό παραλληλισμό ανέφερε ότι μία χερσαία επίθεση των ΗΠΑ κατά του Ιράν μπορεί να αποδειχθεί καταστροφική για την Αμερικανική ηγεμονία όπως καταστροφική ήταν για την Αθηναϊκή ηγεμονία κατά την διάρκεια του Πελοποννησιακού πολέμου η Σικελική εκστρατεία κατά των Συρακουσών το 415-413 π.Χ. Τέλος, ο Δρ. Ανδρέας Γ.Μπανούτσος εκτίμησε ότι ενδεχόμενη αποτυχία των ΗΠΑ και του Ισραήλ να υποτάξουν το Ιράν με συμβατικά μέσα μπορεί να οδηγήσει στον πειρασμό της πυρηνικής κλιμάκωσης με ανυπολόγιστες συνέπειες για την παγκόσμια ασφάλεια.
Ο Καθηγητής Γεωπολιτικής και Σύγχρονων Στρατιωτικών Τεχνολογιών στην Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων, Δρ. Κωνσταντίνος Γρίβας αναφέρθηκε στο πιο ακραίο ενδεχόμενο του πολέμου κατά του Ιράν που δεν είναι άλλο από την πιθανότητα χρήσης πυρηνικών όπλων, ένα εξαιρετικά απομακρυσμένο ενδεχόμενο αλλά όχι και αδύνατο. Ακόμη και αν δεν προκύψει κάτι τέτοιο, το γεγονός παραμένει ότι έχει εξεταστεί αυτό το ενδεχόμενο και θα εξεταστεί έτι περαιτέρω αν συνεχιστεί ο πόλεμος. Αυτός ο πόλεμος παίρνει μεγάλες διαστάσεις και εγκλωβίζει τις ΗΠΑ και το Ισραήλ, το οποίο επίσης είναι μία πυρηνική δύναμη. Οι προβλέψεις για την εξέλιξη του πολέμου είναι τρομακτικά δύσκολες ως αδύνατες, για τον απλούστατο λόγο ότι επιστημολογικά ο κόσμος είναι «χαοπλεξικός» και έχουν πάψει να λειτουργούν οι κανόνες που ξέραμε. Το νέο παγκόσμιο νόμισμα είναι μόνο η ισχύς και αυτό σημαίνει ότι πάμε σε έναν πολύ πιο ανταγωνιστικό κόσμο σε σχέση με το παρελθόν. Στον κόσμο αυτό έχει επανέλθει ο πόλεμος με παραδοσιακές μορφές που θεωρούσαμε ότι έχουν ξεπεραστεί, και παρατηρούμε παρατεταμένες πολεμικές επιχειρήσεις που κρατάνε πολλά χρόνια στην Ουκρανία και στο Ισραήλ. Η ρητορική που χρησιμοποιείται σήμερα από τους εμπλεκομένους στον πόλεμο, ιδιαίτερα από τις ΗΠΑ και το Ισραήλ, είναι μια ρητορική ολοκληρωτικού πολέμου. Ιδιαίτερα, η ρητορική του Προέδρου Τραμπ αναφέρεται στην εξαφάνιση Ιράν, στον εκμηδενισμό της απειλής και την ολοκληρωτική νίκη. Αυτή είναι ορολογία πυρηνικού πολέμου. Βλέπουμε επίσης ότι οι αντιβαλλιστικές άμυνες δεν είναι αδιαπέραστες σε καμία περίπτωση. Αυτό σημαίνει ότι σε περίπτωση που έχουμε πυρηνικοποίηση του Ιράν, τότε το Ισραήλ είναι δεδομένο ότι θα αισθάνεται την απειλή της εξαφάνισης. Το Ισραήλ είναι μια πάρα πολύ μικρή χώρα με μικρή κατοικήσιμη έκταση. Οπότε είναι τρομακτικά τρωτό σε πυρηνικές επιθέσεις με κίνδυνο εξάλειψης του. Το Ισραήλ όμως έχει διολισθήσει σε έναν ολοκληρωτικό πόλεμο και τώρα είναι πολύ δύσκολο να αντιμετωπίσει μια τεράστια χώρα όπως το Ιράν με ένα σκληροπυρηνικό καθεστώς. Ένα μεταπολεμικό Ιράν, στο οποίο μάλλον θα έχει επιβιώσει το καθεστώς έστω και μεταλλαγμένο και πιθανώς πολύ πιο σκληροπυρηνικό σε σχέση με το παρελθόν, τότε αυτό το Ιράν δεν είναι καθόλου σίγουρο ότι δεν θα προσπαθήσει πλέον πολύ πιο αποφασιστικά σε σχέση με το παρελθόν να αποκτήσει πυρηνικά όπλα και να γίνει μια τεράστια πυρηνική απειλή. Υπάρχει και το παράδειγμα προς αποφυγή της Λιβύης και το παράδειγμα προς μίμηση της Βόρειας Κορέας το οποίο δείχνει ότι η Λιβύη που έκανε ότι της έλεγαν οι ΗΠΑ καταστράφηκε ενώ το πιο άτακτο παιδί του διεθνούς συστήματος, δηλαδή η Βόρεια Κορέα, που επένδυσε στην πυρηνική ισχύ, όχι μόνο δεν έπαθε τίποτα αλλά αντιθέτως έχει εξελιχθεί σ’ έναν πολύ δυναμικό διεθνή παίκτη. Συνεπώς, το Ιράν μπορεί να εξελιχθεί σε έναν επικίνδυνο και απρόβλεπτο διεθνή δρώντα.
Ο πόλεμος ίσως να μπορούσε να τελειώσει με χρήση μικρών πυρηνικών όπλων με στόχο την προσβολή των υπόγειων εγκαταστάσεων του Ιράν έτσι ώστε και να καταστραφούν εγκαταστάσεις κρίσιμης σημασίας. Η χρήση πυρηνικών μικρού βεληνεκούς δεν είναι κάτι καινούριο. Επί εποχής George Bush του νεότερου υπήρχε ένα πρόγραμμα, το RNEP (Robust Nuclear Earth Penetrator) σύμφωνα με το οποίο, οι ΗΠΑ στόχευαν να κατασκευάσουν εξειδικευμένα μίνι πυρηνικά όπλα βαθιάς διείσδυσης που να μπορούν να καταστρέφουν υπόγειες εγκαταστάσεις αποθήκευσης όπλων μαζικής καταστροφής ή άλλους πολύ κρίσιμους στόχους. Αυτό το πρόγραμμα όμως δεν προχώρησε καθώς οι ΗΠΑ εγκλωβίστηκαν στον πόλεμο κατά της τρομοκρατίας με πιο συμβατικά όπλα.
Ο Δρ. Γρίβας ανέφερε επίσης ότι η πρώτη πυρηνική εποχή τελείωσε με την κατάρρευση Σοβιετικής Ένωσης, η δεύτερη πυρηνική εποχή ήταν η συζήτηση περί πυρηνικής τρομοκρατίας, το να έχουμε κάποια τρομοκρατική οργάνωση να πάρει ένα πυρηνικό όπλο ή να κατασκευάσει κάποιο πυρηνικό όπλο ή βρώμικες βόμβες. Σήμερα περνάμε σε μια τρίτη πυρηνική εποχή, που είναι πολύ πιο πολύπλοκη, πολύ πιο σύνθετη, έχει τη δική της ταυτότητα και έχει επαναφέρει την εφαρμογή της πυρηνικής ισχύος σε πολέμους μεταξύ κρατών ως μέσο απειλής, εξαναγκασμού και αποτροπής. Η πυρηνική εξίσωση σήμερα δεν περιλαμβάνει κατ’ ανάγκη πυρηνικό αφανισμό ολόκληρου του πλανήτη. Εμφανίζονται θεωρίες ότι ένας πυρηνικός πόλεμος μπορεί να είναι επιβιώσιμος. Υπάρχουν πυρηνικές εφαρμογές που δεν τις είχαμε στο παρελθόν, όπως η χρήση πυρηνικών όπλων στο διάστημα, που στη σημερινή εποχή εξαιτίας της διαρκούς εξάρτησης από το διάστημα τόσο των στρατιωτικών επιχειρήσεων όσο και των πολιτικών υποδομών, αυτές οι εφαρμογές είναι πολύ πιο αποτελεσματικές. Έχουμε λοιπόν μια εξαιρετικά πολύπλοκη πυρηνική εξίσωση. Έχουμε ένα εξαιρετικά πολύπλοκο και ασαφές διεθνές σύστημα που βρίσκεται σε μια περίοδο διαμόρφωσης με κριτήριο την ωμή ισχύ και έχουμε και πολλαπλές ασάφειες αναφορικά με το τι θα γίνει στον πόλεμο εναντίον του Ιράν. Άρα, η πυρηνική ισχύς τοποθετείται ξανά στην διεθνή συζήτηση. Η μέχρι στιγμής στρατηγική των ΗΠΑ και του Ισραήλ δεν είναι ιδιαίτερα έξυπνη, δεν είναι ιδιαίτερα αποδοτική και δεν έχει καμία λογική. Πολύ απλά θα μπορούσαν αναζητήσουν έναν τρόπο ώστε να απομονώσουν το Ιράν από την Κίνα και τη Ρωσία. Η Ρωσία παρεμπιπτόντως είναι κανονικά εχθρός του Ιράν. Τώρα έτυχε λόγω διάφορων καταστάσεων να είναι σύμμαχος. Σήμερα, το Ισραήλ έχει υπαρξιακό πρόβλημα από την τυχόν πυρηνικοποίηση του Ιράν. Ο επόμενος που θα έχει πολύ σοβαρό πρόβλημα είναι η Κίνα. Ο επόμενος είναι η Ρωσία και πιο πίσω είναι οι ΗΠΑ. Οι Κινέζοι βρίσκονται υπό πολιορκία από δυνάμεις της Δύσης και ανησυχούν πάρα πολύ για διάδοση των πυρηνικών όπλων στον πλανήτη καθώς έχουν δύο πολύ ανταγωνιστικές χώρες δίπλα τους, την Ιαπωνία και τη Νότια Κορέα. Και οι δύο αυτές χώρες έχουν τεράστιες ποσότητες πλουτωνίου και ουρανίου. Η Ιαπωνία εκτιμάται ότι μπορεί να φτιάξει περίπου 3.000 ατομικά και θερμοπυρηνικά όπλα μέσα σε ορίζοντα μεταξύ 6 μηνών και 2 ετών ενώ έχουν και φοβερή πυραυλική τεχνολογία ενώ διαθέτουν και διαστημικό πρόγραμμα. Η Τουρκία επίσης είναι εξαιρετικά πιθανό ότι θα γίνει πυρηνική δύναμη. Αυτό το ντόμινο είναι πάρα πολύ πιθανό ότι θα προκαλέσει την πυρηνικοποίηση της Ιαπωνίας και της Νότιας Κορέας και θα απειλήσει ζωτικά Κινέζικα συμφέροντα. Το μόνο που έχει απομείνει στη Ρωσία ώστε να εμφανίζεται ως παγκόσμια υπερδύναμη είναι το τεράστιο πυρηνικό της οπλοστάσιο. Συνακολούθως, σε μια πυρηνική ολιγαρχία είναι δεδομένο ότι τα μέρη της ολιγαρχίας, ιδιαίτερα αυτά που επενδύουν πολύ περισσότερο στην πυρηνική ισχύ, δεν θέλουν με κανέναν τρόπο να υπάρξουν και άλλοι που θα διεκδικήσουν κομμάτι της πυρηνικής πίτας. Το λάθος των ΗΠΑ και Ισραήλ ήταν ότι δεν έκαναν καμία προσπάθεια να προσεγγίσουν την Κίνα και την Ρωσία.
Όπως τόνισε ο Δρ. Γρίβας, είναι πολύ πιθανόν να πάμε σε μια κατάσταση που σε βάθος χρόνου θα γίνει πολύ πιο επικίνδυνη από αυτή στην οποία ξεκίνησε ο πόλεμος. Ακριβώς γιατί έχει επέλθει μια νέα διεθνής πραγματικότητα όπου τα πυρηνικά όπλα έχουν επανέλθει με ένα πολύ δυναμικό τρόπο και η συζήτηση πλέον γίνεται για ρεαλιστικό πυρηνικό πόλεμο, όχι για αποφυγή του πυρηνικού πόλεμου. Άρα είμαστε σε μια πολύ κρίσιμη περίοδο και θα δούμε πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα σε βάθος χρόνου.
Ο Αντισυνταγματάρχης ε.α. και Γενικός Γραμματέας ΚΕΔΙΣΑ-Υποψήφιος Διδάκτωρ Διεθνών Σχέσεων Πανεπιστημίου Αιγαίου, κ. Γεώργιος Κουκάκης ανέφερε ότι ο πόλεμος ήταν η κατάληξη μιας κρίσης που είχε ξεκινήσει εδώ και καιρό. Η έναρξη του πολέμου έγινε την 28η Φεβρουαρίου 2026 καθώς η CIA είχε πληροφορίες ότι τη συγκεκριμένη ημερομηνία πολλά μέλη της ανώτατης ηγεσίας του Ιράν θα βρίσκονταν σε ένα συγκεκριμένο μέρος. Σύμφωνα με το Υπουργείο Πολέμου των ΗΠΑ, οι στόχοι της επιχείρησης «Epic Fury» είναι η διάλυση του μηχανισμού ασφάλειας του Ιρανικού Καθεστώτος, η διάλυση των μέσων στρατού ξηράς, της πολεμικής αεροπορίας και του πολεμικού ναυτικού. Οι κύριες δυνάμεις του Ιράν είναι οι πυραυλικές του ικανότητες και τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη, τα drones, ενώ στα υπόλοιπα ο εξοπλισμός του είναι παλιός, κάτι που δικαιολογείται από τις μεγάλες καταστροφές που έχει υποστεί κατά τη διάρκεια της ένοπλης σύγκρουσης. Επίσης, η Eκτίμηση Aπειλής των ΗΠΑ αναφέρει ότι το Ιράν συνεργάζεται με εχθρούς των ΗΠΑ. Το Ιράν εκτελεί πάρα πολλές κυβερνοεπιθέσεις. Το Ιράν δεν φτιάχνει επί του παρόντος πυρηνικά, ωστόσo μπορεί να το κάνει στο μέλλον. Η Στρατηγική Εθνικής Ασφάλειας, που δημοσιεύτηκε στις 5 Δεκεμβρίου 2025, αναφέρει ότι ένας βασικός στόχος των ΗΠΑ είναι η αποτροπή της κυριαρχίας οποιασδήποτε χώρας εχθρικής προς τις ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή. Και όπως γνωρίζουμε, βασική απειλή για τις ΗΠΑ είναι το Ιράν αυτή τη στιγμή. Βασικός σκοπός του Τραμπ είναι να επιτύχει ειρήνη μέσω της δύναμης, της σκληρής ισχύος, στρατιωτικής και οικονομικής. Ο Πρόεδρος Τραμπ θεωρεί την επέμβαση ως θεμιτό μέσο ως προς την επίτευξη των στόχων των ΗΠΑ. Το είδαμε στη Βενεζουέλα, ενδεχομένως να το δούμε και αλλού. Και τέλος, οι ΗΠΑ δεν επιθυμούν κανένας διεθνής δρώντας να καταστεί κυρίαρχος σε παγκόσμιο επίπεδο. Η Στρατηγική Εθνικής Ασφάλειας αναφέρει ότι στόχος των ΗΠΑ είναι να μην αποκτήσει το Ιράν πυρηνικά και ότι είναι ευκαιρία να ενισχύσουν οι ΗΠΑ τον αγώνα του Ισραήλ και των κρατών του Κόλπου. Ο πόλεμος κατά του Ιράν εντάσσεται στο γενικότερο πλαίσιο του προληπτικού πολέμου κατά των εχθρών των ΗΠΑ.
Σύμφωνα με τον κ. Κουκάκη, ο πόλεμος θα τελειώσει είτε όταν επιτευχθούν οι στόχοι που αναφέρονται με βάση τα στρατηγικά έγγραφα είτε όταν καταστεί ασύμφορος για τις ΗΠΑ και για την αμερικανική κοινή γνώμη. Ενδεχομένως να έχουμε μια κατάπαυση πυρός με παραμονή δυνάμεων στην περιοχή. Ένα άλλο σενάριο είναι η συνθηκολόγηση του Ιράν, αλλά και πάλι το Ιράν θα πρέπει να το δικαιολογήσει στο εσωτερικό του, προς τους φανατικούς τουλάχιστον υποστηρικτές του, γιατί υποχώρησε στη σύγκρουση αυτή. Ένα τρίτο σενάριο είναι να αποχωρήσουν οι ΗΠΑ χωρίς να έχουν πετύχει τους στόχους, αλλά και πάλι θα πρέπει ο Πρόεδρος Τραμπ να δικαιολογήσει την στάση του. Σε γενικές γραμμές, ο πόλεμος κοστίζει και αυτό είναι ένας λόγος που ο Τραμπ δεν θέλει μία χερσαία ένοπλη σύγκρουση μεγάλης διάρκειας. Αν θέλουμε να κατανοήσουμε την εξωτερική πολιτική ενός κράτους, θα πρέπει να μελετήσουμε τη στρατηγική εθνικής ασφάλειας κατά βάση, αλλά και τα υπόλοιπα στρατηγικά έγγραφα γιατί πολύ απλά καταγράφονται οι στόχοι σε αυτά.
Ο Αντιστράτηγος ε.α.-Ειδικός σε θέματα Διεθνούς Ασφάλειας κ. Κωνσταντίνος Κούσαντας τόνισε ότι ο πόλεμος ΗΠΑ-Ισραήλ κατά του Ιράν έχει τρεις αντικειμενικούς σκοπούς. Ο πρώτος είναι το βαλλιστικό πρόγραμμα του Ιράν, ο δεύτερος είναι το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν και ο τρίτος είναι η ανατροπή του θεοκρατικού καθεστώτος. Το καθεστώς αυτό όμως είναι πάρα πολύ δύσκολο να αλλάξει καθώς επί 47 χρόνια υπάρχουν όλοι εκείνοι οι μηχανισμοί οι οποίοι δημιουργούν στο καθεστώς αυτό μια αποτροπή της κάθε εξέλιξης ή της κάθε προσπάθειας να αποδυναμωθεί το καθεστώς. Υπάρχουν οι Φρουροί της Επανάστασης, οι πολιτοφύλακες οι οποίοι πρόσκεινται στους Φρουρούς της Επανάστασης αλλά και παραστρατιωτικές οργανώσεις. Μια χερσαία επέμβαση στο Ιράν θα ήταν μια αποστολή αυτοκτονίας δεδομένης και της μορφολογίας του εδάφους. Ένα τεράστιο στρατηγικό λάθος του Ιράν ήταν να τα βάλει με τον Αραβικό κόσμο μέσα στον Περσικό Κόλπο και έτσι να συσπειρώσει όλα τα αραβικά κράτη εναντίον του. Το Ιράν δηλαδή κατόρθωσε με τον τρόπο αυτό να φέρει την κρίση μέσα στον Περσικό Κόλπο και στα Στενά του Ορμούζ. Η οικονομική πίεση από το κλείσιμο των Στενών του Ορμούζ είναι μεγάλη για την παγκόσμια οικονομία και την επάρκεια της ενέργειας. Το μεγαλύτερο διακύβευμα του πολέμου αυτή τη στιγμή είναι η οικονομία. Έχει αυξηθεί δραματικά η τιμή του πετρελαίου και της βενζίνης. Ακόμα και τα στρατηγικά αποθέματα που διαθέτει η Αμερική και αυτά τα οποία μπορεί να παράγει δεν φτάνουν αυτή τη στιγμή για να σωθεί η κατάσταση. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι ζήτησε 200 εκατομμύρια δολάρια επιπλέον για τις επιχειρήσεις αυτές και δεν ξέρουμε πού θα φτάσει το κοντέρ μέχρι το τέλος. Ο κ. Κούσαντας αναφέρθηκε και στον ρόλο της χώρας μας στον πόλεμο τονίζοντας ότι για τα ελληνικά συμφέροντα, το timing αυτού του πολέμου ήταν εξαιρετικό, διότι με τον τρόπο αυτό δείξαμε την υποστήριξή μας στα αδέρφια μας στην Κυπριακή Δημοκρατία, έστω και με τα τέσσερα αεροσκάφη, τα F-16 και τις δύο φρεγάτες. Δείξαμε αμέσως ότι είμαστε σε ετοιμότητα, μια ετοιμότητα η οποία ήταν εγγενής και η ετοιμότητα αυτή έγινε σε χρόνο μηδέν ενώ το Ηνωμένο Βασίλειο, ο υποτιθέμενος εγγυητής της Κυπριακής Δημοκρατίας στο Ακρωτήρι και στη Δεκέλεια, έστειλε στρατιωτικές δυνάμεις 24 μέρες μετά. Γενικά ο πόλεμος αυτός εξυπηρετεί κατά κάποιο τρόπο τα ελληνικά συμφέροντα τα οποία έχουν ασφαλώς αμυντική διάθεση αλλά γενικότερα αυτή τη στιγμή ο ρόλος της Ελλάδας είναι σημαντικότατος και εδώ αποδεικνύεται πλέον το υψηλό επιχειρησιακό επίπεδο ετοιμότητας και ποιότητας που διαθέτουμε.
Μετα το πέρας των ομιλιών ακολούθησε συζήτηση με το κοινό. Σε ερώτηση του κοινού αν και κατά πόσο οι εξελίξεις ήταν προσυνεννοημένες μεταξύ ΗΠΑ και Ρωσίας στην Αλάσκα, ο Δρ. Γρίβας είπε ότι δεν πιστεύει ότι είναι πιθανό να συμβαίνει κάτι τέτοιο, ιδιαίτερα σε βάθος χρόνου. Από την άλλη, όμως, είναι πολύ σημαντικό να τονιστεί ότι δεν βλέπει να υπάρχει κάποιο πρόβλημα για τη Ρωσία και την Κίνα. Η Ρωσία βγήκε ιδιαίτερα κερδισμένη. Οπότε ναι μεν πιθανώς δεν υπάρχει καμία τέτοια συγκροτημένη, προαποφασισμένη και κυρίως ελέγξιμη διαδικασία μετάβασης σε έναν διπολικό κόσμο αλλά, από την άλλη, είναι πιθανόν ότι αυτή τη στιγμή οι μεγάλοι κερδισμένοι της σύγκρουσης ιδιαίτερα σε βάθος χρόνου είναι η Μόσχα και το Πεκίνο. Αν δεν υπάρξει κάποια συντριπτική νίκη των ΗΠΑ, το Ιράν, που θα έχει τεράστια θέματα για την ανοικοδόμηση του, θα καταφύγει σε Κινέζικο χρήμα όπως είχε κάνει και στο παρελθόν. Ο κ. Κουκάκης είπε ότι δεν είναι σίγουρος αν τα είχαν συμφωνήσει όλα στην Αλάσκα, πάντως οι ΗΠΑ πέτυχαν την κυριαρχία τους στο Δυτικό ημισφαίριο και όχι μόνο. Ο κ. Κούσαντας απάντησε ότι αυτή τη στιγμή βλέπει ένα τριπολικό σύστημα στον κόσμο, ΗΠΑ, Ρωσία και Κίνα. Είναι ξεκάθαρο ότι όχι μόνο στην Αλάσκα αλλά και πριν ακόμα εκλεγεί πρόεδρος ο Τραμπ είχε πει ότι θα τελειώσει τον πόλεμο και αυτή τη στιγμή υπάρχει στην ουσία μία ανοχή από τον Τραμπ σε ό,τι αφορά τον Ρωσοουκρανικό πόλεμο. Ανοχή από τις ΗΠΑ έχει και η Κίνα και εκτίμησε ότι σε μια ενδεχόμενη στρατιωτική επέμβαση της Κίνας στην Ταϊβάν δεν θα υπάρξει αμερικανική ανάμειξη.
Ο Ιδρυτής & Πρόεδρος Δ.Σ. του ΚΕΔΙΣΑ Δρ. Ανδρέας Γ. Μπανούτσος ρώτησε για τις δηλώσεις Τραμπ περί αποχώρησης των ΗΠΑ από το ΝΑΤΟ επειδή οι Ευρωπαίοι δεν βοήθησαν τις ΗΠΑ στα Στενά του Ορμούζ. Ο κ. Κούσαντας απάντησε ότι πολλές φορές ο Τραμπ κάνει αντιφατικές δηλώσεις. Οι ΗΠΑ δεν μπορούν όμως να φύγουν από το NATO έτσι απλά διότι στην ουσία αποτελούν τον ιδρυτικό πυλώνα του NATO. Στο Άρθρο 13 του ιδρυτικής καταστατικής διακήρυξης του NATO αναφέρει σαφώς ότι αν κάποιο κράτος θέλει να φύγει από το NATO πρέπει να το υποβάλει ένα χρόνο νωρίτερα. Να γίνει κάποια διαβούλευση μετά τον ένα χρόνο και μετά να αποφασιστεί αν θα φύγει ένα κράτος από το NATO. Ο κ. Κούσαντας εκτιμά ότι οι ΗΠΑ δεν θα αποχωρήσουν από το ΝΑΤΟ και ότι ο Τραμπ απλώς εκφράζει ένα παράπονο που τα Ευρωπαϊκά κράτη απ’ την αρχή ήταν αντίθετα στο να συμμετέχουν στον πόλεμο αυτό.
Σε ερώτηση του Αντιπροέδρου Δ.Σ. και Διευθυντή Ερευνών του ΚΕΔΙΣΑ, Δρ. Παναγιώτη Σφαέλου για αν και κατά ποσό υπάρχει δυνατότητα να παραμείνει η στρατιωτική παρουσία της Ελλάδας στην Κύπρο μετά το τέλος του πολέμου, ο κ. Κούσαντας είπε ότι πάντοτε έπρεπε να υπάρχουν ελληνικές δυνάμεις στην Κύπρο εξαιτίας του Κυπριακού Ελληνισμού αλλά και λόγω της στρατηγικής θέσεως της Κύπρου. Πρέπει όμως να το θέλει και η Κύπρος αυτό. Επίσης, η Κύπρος θα πρέπει να αναπτύξει εξοπλισμούς και ιδιαίτερα σε ναυτικό και αεροπορικό επίπεδο καθώς βρίσκεται υπό μόνιμη απειλή της Τουρκίας. Ο Ιδρυτής & Πρόεδρος Δ.Σ. του ΚΕΔΙΣΑ Δρ. Ανδρέας Γ.Μπανούτσος συμπλήρωσε την ερώτηση του Δρ. Σφαέλου ρωτώντας τους ομιλητές αν μετά το τέλος του πολέμου θα ανοίξει η συζήτηση για την απομάκρυνση των Βρετανικών στρατιωτικών βάσεων από την Κύπρο. Ο κ. Κούσαντας και ο κ. Κουκάκης απάντησαν ότι αυτή η συζήτηση θα ανοίξει αναγκαστικά και πως οι Βρετανικές βάσεις πρέπει να φύγουν από την Μεγαλόνησο.
